Survivalrun staat vooral bekend als een Nederlandse sport. Maar wist je dat er inmiddels ook enkele survivalruntrainingsgroepen in het buitenland zijn? (Leuk om te onthouden voor de zomervakantie!) Hoe komt een Nederlandse sport terecht in een land als Zweden? En hoe trainen ze daar? Deze en andere vragen stelde ik aan Rutger Schutten, één van de medeoprichters van Uppsala Survival in Zweden.
Allereerst: Hoe komt een survivalruntrainingsgroep in het Zweedse Uppsala terecht?
“In de herfst van 2013 kreeg ik via collega’s te horen dat er een Nederlander was die survivalrun naar Zweden wilde brengen. Zij hadden gelijk zoiets van: is dat niet iets voor jou, jij doet toch ook allemaal van die gekke survivalrundingen in het bos?” vertelt Rutger. “Nou, toen ben ik eens langsgegaan.” The rest is history. Eind 2013 begonnen ze met wat hindernissen bouwen, heel provisorisch nog, met wat driepoten en balken. In januari 2014 zijn ze officieel van start gegaan met de trainingsgroep. Nu bestaan ze dus al ruim tien jaar!
Daar hebben ze ook wel wat geluk mee gehad, geeft Rutger aan. Uppsala is een levendige studentenstad, dat helpt wel bij de aanwas van nieuwe leden. Daarnaast zijn ze aangesloten bij de YMCA, een soort jongerenorganisatie. Ook is OCR (Obstacle Course Racing) best wel een grote sport in Zweden, zeker vóór Covid was dit erg populair. Gezien OCR en survivalrun wat gelijkenissen vertonen, konden ze mooi meeliften op deze hype.
Hoe zien de trainingen bij jullie eruit?
“Er zijn in totaal tot wel vijf trainingen per week. Je moet je daarvoor wel van tevoren aanmelden, zodat we weten hoeveel mensen er komen”, geeft Rutger aan. De trainingen zijn qua opzet vergelijkbaar met die in Nederland, behalve het feit dat ze in de winter ook trainingen binnen aanbieden. Een soort bootcamptrainingen zijn dat. Dat heeft onder andere te maken met de invloed van de seizoenen. De winters in Uppsala (een stad iets ten noorden van Stockholm) zijn immers flink kouder dan in Nederland. Bij een te koude temperatuur wordt de training nog weleens afgelast vanwege de veiligheid; je luchtwegen kunnen beschadigen als je gaat trainen bij temperaturen ruim onder de -10 °C. “Het is dan echt zaak om het rustig aan te doen. Je kunt dan bijvoorbeeld een doekje voor je mond dragen om je luchtwegen te beschermen”, geeft Rutger aan. “Ook zijn de winters tegenwoordig wat milder door de klimaatverandering.”
Kun je iets vertellen over de survivalrunwedstrijd die jullie elk jaar in september organiseren?
“In 2024 is er een wedstrijd geweest. Zoals bij elke wedstrijdorganisatie is het lastig om voldoende vrijwilligers te vinden. Daarnaast is het opbouwen hier extra ingewikkeld: de bossen zijn veel minder toegankelijk dan in Nederland, omdat er vaak geen wegen zijn en het terrein een stuk ruiger is. Dat betekent dat we alle balken met mankracht moeten sjouwen en opbouwen.”
“Ook is er geen vast bestuur bij de run en veel leden zijn, als ze lid worden van survivalrun, volledig nieuw in de sport, waardoor er weinig expertise aanwezig is op het gebied van bouwen. Dat is in Nederland toch anders.”
Doen jullie ook weleens mee met wedstrijden in Nederland?
Rutger reageert met een lach: “Jazeker! We doen vaak mee aan de wedstrijd in Havelte en de KnoQout-run in Dinxperlo, bijvoorbeeld. En als onze eigen run niet doorgaat, zijn we van plan om in september naar Udenhout te gaan. Ook gaan we graag naar Neede en Beltrum.” Een ingewikkeld detail is dat ze als Zweedse deelnemers geen SBN-lidmaatschap hebben, maar vaak is er via het bestuur wel iets te regelen. Ook doen ze graag inspiratie op voor hindernissen om weer op hun eigen baan in Zweden na te bouwen.
Tot slot: Hoe ziet jullie baan eruit?
Dit zijn enkele foto’s van de bouw en begindagen van het terrein:
Hoe de baan er nu uit ziet zie je in de rest van de foto’s in dit artikel!
Meer weten? Neem dan een kijkje op de website van Uppsala Survival: https://www.uppsalasurvival.se/sida/?ID=426646.
Auteur: Gelieke
