Op 31 mei is het zover: het laatste ONK van het seizoen! Dan strijden survivalrunners in Dronten om de felbegeerde titel Nederlands kampioen op de Korte Survivalrun. Om alvast in de stemming te komen, spreken we met Ronald Opstal, de voorzitter van de wedstrijdorganisatie.
De Dronterland Survivalrun beleeft dit jaar haar twaalfde editie en het wordt extra bijzonder. Niet alleen vanwege die mijlpaal, maar vooral omdat Dronten op 31 mei 2026 het decor vormt voor het ONK Korte Survivalrun. Voorzitter Ronald Opstal herinnert zich nog goed wanneer de wedstrijdorganisatie dit nieuws hoorde. “In februari vorig jaar was dat. Dat zorgde toch wel voor een klein feestje binnen het bestuur”, vertelt hij met een glimlach. Die toewijzing kwam ruim op tijd om er ook richting de run van 2025 al iets mee te doen. “We hebben dit feit toen meteen aangegrepen als promotie, want het was de laatste kans om kennis te maken met het parcours in Dronten vóór het ONK KSR. Dat werkte goed en toen begon het al te leven.”
Volgens Ronald past het ONK KSR perfect bij de wedstrijd in Dronten. “In Dronten organiseren wij al jaren een uitdagende KSR. De Korte Survivalrun is toch wel een beetje de crème de la crème van de survivalrun. We zijn trots dat deze toppers straks bij ons aan de start staan. Het is een enorme eer en ook een mooie erkenning vanuit de Survivalrun Bond Nederland voor alles wat we hier de afgelopen jaren met elkaar hebben opgebouwd.”
Meerpaalplein
Wie al langer meeloopt binnen de survivalrun, weet hoe de run in Dronten zich door de jaren heen heeft ontwikkeld. Waar het parcours vroeger vooral buiten Dronten lag, meer richting de bossen en het trainingsterrein, is de wedstrijd steeds meer naar het centrum toegetrokken. Ronald: “We wilden de sport zichtbaarder maken. Door de start en finish naar het Meerpaalplein in het centrum van Dronten te halen, brengen we deze survivalrun echt naar de mensen toe.”
Die keuze heeft de sfeer rondom de jaarlijkse survivalrun veranderd. Wat ooit vooral een wedstrijd voor liefhebbers was, is uitgegroeid tot een breed gedragen dorpsgebeuren. “Drie dagen lang zie je het terug in Dronten. Op vrijdag beginnen we met de opbouw van de hindernis op het plein, zaterdag zijn we bezig met de laatste voorbereidingen zoals het vouwen en klaarleggen van de shirts met wedstrijdbandjes. Zondag is het dan eindelijk zover en is het tijd voor de enige echte Dronterland Survivalrun. Ook het enthousiasme van het publiek groeit mee. Het is mooi om te zien dat steeds meer mensen komen kijken en de lopers aanmoedigen, zowel langs de route als op het plein. Dat maakt het voor deelnemers ook extra leuk. Je merkt echt dat het leeft.”
Houthakken
Wanneer Ronald wordt gevraagd waar de Dronterland Survivalrun om bekendstaat, verschijnt er een glimlach op zijn gezicht. “De brandnetels”, zegt hij lachend. “We doen echt ons best om alles netjes weg te maaien voor de start, maar toch krijgen we daar elk jaar weer opmerkingen over.”
Maar de survivalrun in Dronten staat ook bekend om de zomerse weersomstandigheden en een uitdagend parcours. “We kijken ieder jaar kritisch naar het parcours. Waar zitten mogelijke opstoppingen en waar kunnen we verbeteren? Op basis daarvan passen we dingen aan.” Nieuw dit jaar is onder andere het klassieke onderdeel ‘houthakken’. Dat staat aan het begin van de run op het programma. “Voor mij hoort dit gewoon bij de sport, dus ik ben blij dat we het erin hebben gekregen voor het ONK KSR.” Daarnaast maakt een bekende hindernis haar rentree. “De brug De Knip zit er dit jaar weer in. Die hebben we een aantal jaar vergunningstechnisch moeten missen, maar deze editie is het gelukt om deze hindernis weer toe te voegen. Daar zijn we erg blij mee.” Volgens Ronald ligt er een parcours dat zowel zwaar als technisch is. “Het is een mooi en pittig parcours. Ik denk dat vooral de combi-hindernissen, waar je echt handigheid en techniek voor nodig hebt, beslissend kunnen zijn voor de top.”
Het parcours krijgt al vorm in Dronten, want de eerste bouwdagen zitten erop en er staan al best wat hindernissen. Dit vraagt ieder jaar wel weer de nodige planning. “Het blijft een flinke puzzel en uitdaging om, mede door de vrije dagen in mei zoals Bevrijdingsdag en Hemelvaart, genoeg bouwdagen te vinden”, legt Ronald uit, “maar ook dit jaar is dat weer gelukt.”
Bomvol survivalrun-programma
Naast het ONK KSR staat er nog veel meer op het programma op 31 mei. Zoals vertrouwd zijn ook de JSR en BSR vaste onderdelen van deze run. Daarnaast zijn er recreatieve afstanden van 9 en 6 kilometer, waarbij de 6 km ook met een team kan worden afgelegd. Een bijzondere run die ieder jaar wordt georganiseerd in Dronten, is de begeleide run voor regionale trainingsgroepen. “Op deze manier kunnen jeugdleden op een laagdrempelige manier kennismaken met een survivalrun-wedstrijd”, legt Ronald uit. “We controleren daar niet streng. Het gaat echt om het plezier en het beleven van een wedstrijd. We kiezen deze aanpak bewust. We willen kinderen vooral enthousiasmeren en op deze manier laten proeven aan een survivalrun. Hopelijk komen ze een jaar later terug om mee te doen aan een recreatieve run of zelfs een JSR-wedstrijd.”
Achter de survivalrun in Dronten schuilt een grote organisatie die het hele jaar door actief is. “Er zijn best wat mensen die zich het hele jaar door inzetten binnen het bestuur en de verschillende commissies. Ongeveer zes weken voor de start werken we met bouwploegen van zo’n 25 man om het parcours te realiseren. Op de wedstrijddag zelf hebben we ongeveer 200 vrijwilligers nodig om deze run te laten slagen. Echt een flink team dus!”
In de laatste weken voor de survivalrun loopt de druk nog verder op. “Deze laatste weken zijn behoorlijk intens; het voelt alsof ik een fulltimebaan erbij heb”, zegt Ronald lachend. “Maar zonder al die vrijwilligers en onze sponsors zouden we dit nooit voor elkaar krijgen. We zijn echt ontzettend dankbaar voor hun inzet en bijdrage. Zonder hen geen run.”
Zonnetje erbij
Tot slot kijkt Ronald vooruit naar de wedstrijddag. Eind mei betekent vaak mooi weer en dat zou dit jaar niet anders mogen zijn. Zijn wens: “Een zonnetje en zo rond de 25 graden, dat zou perfect zijn. Met de waterhindernissen in het parcours is er ook genoeg verkoeling voor de deelnemers, dus dat mag het zonnetje niet tegenhouden.”
Sportief gezien hoopt hij op een spannende strijd. “Het zou geweldig zijn als de top dicht bij elkaar zit. Stel je voor dat de eerste drie tegelijk in de laatste eindhindernis hangen. Dat moet kunnen als ze binnen anderhalve tot twee minuten van elkaar blijven.” Maar boven alles staat veiligheid en plezier. Ronald: “Natuurlijk hoop je op een survivalrun zonder ongelukken. Mocht er iets gebeuren, dan staan we klaar, maar het liefst blijft het rustig op dat vlak.”
Zijn wens voor de run is helder. “Dat deelnemers, toeschouwers, vrijwilligers, sponsors en iedereen die betrokken is bij deze run, genieten van alles wat deze sport zo mooi maakt.” En als het stof is neergedaald en de laatste deelnemers gefinisht zijn, wacht er nog een moment waarnaar minstens zo wordt uitgekeken. “Zondagavond, als zo’n 95 procent alweer is opgeruimd, willen we vooral samen afsluiten. Gewoon met een biertje in de hand napraten met iedereen die heeft geholpen. Samen met een glimlach terugkijken op wat hopelijk weer een prachtige en geslaagde run is geweest.”
